Hoi allemaal,

Ik heb sinds april 2006 een pacemaker links geimplanteerd, nu heb ik al sinds enige tijd als ik mijn linkerarm veel gebruik, dat ik pijn in mijn linkerschouder krijg, ook lijkt de borstspier waarboven de pacemaker is geplaatst of en toe te trillen, de cardioloog zegt dat dit goed mogelijk is. Zou deze pijn iets met de pacemaker te maken kunnen hebben, en is hier iets aan te doen?

Groetjes, Ruud

Door Hélène op Vrijdag, 12 Januari 2007 - 10:24:

Hoi Ruud,

Dit had ik ook. Mijn pm werd langzaam naar boven geduwd (soort van afstootverschijnsel) en ging drukken op mijn spier. Op een gegeven moment kon je mijn pm zo aan de buitenkant pakken. De pijn werd steeds erger, zelf bij het pakken van een gummetje bijvoorbeeld. Na een keer bowlen, kon ik een heel weekend mijn arm niet gebruiken van de pijn. Mijn pm is sinds 2002 onder mijn borstspier geplaatst. Nu heb ik absoluut geen problemen meer en kan alles weer doen zonder pijn. Succes

Groeten, Hélène

Door petra op Zaterdag, 13 Januari 2007 - 09:14:

Hoi héléne, Ruud,

Dit probleem ken ook ik inderdaad. Ik heb er nu een gronische ontsteking in de schouder aan over gehouden en krijg hiervoor kortisonespuiten in het schoudergewricht. Ook door duwing van de pm. Ook onder de spier geplaatst en deze is weer terug lis gekomen. Dit is inderdaad een afstoting van het lichaam. Dit gebeurt op dit moment bij mij met een draad deze raakt steeds los nu ook weer. Men gaat duidelijk denken dat het ook afstoot. dan hebben we een duidelijk probleem.

Door Riekie op Maandag, 10 September 2007 - 09:22:

Hallo Petra
Nou om nog eens terug te komen op pijn in de schouder,
Ik heb het weer mee gemaakt,ik ben boor mijn neuropathie naar utrecht geweest op verzoek van de neuroloog.
Nou daar werd het zelfde bevestig als in maastricht neuropathie.
Maar nu was deze neuroloog niet tevreden met mijn arm en vooral de beperkingen.
Ik heb het hele verhaal uit de doeken gedaan dat de p.m wandel ,dat mijn p.m mijn arm een sroomstootje heeft gegeven door kapotten draad.
En dat mijn arm het zinsdien beperkt doet.
Nou daar wilde zij een foto van van mjn schouder dan!!!
Je raad het nooit wat daar uit kwam....mijn schouder is een gedeelte uit de kom.
Nou ik heb met open mond van verbazing geluistert ,ik zij tegen de neuroloog nou dan is hij als elf jaar uit de kom.
Hier word je toch niet goed van,heb al zo lang pijn en best veel beperkingen.
En dat krijg je dit te horen,en of de nog wat aan te doen is??
Volgens mijn neuroloog niet en de fisio is het grotendeels hier mee eens.
Maar ik doe nu wat oefeningen en hopen dat ik hier nog wat mee win?
Maar de fisio zegt ook het noodzakelijk kwaad zit de nog ,en die trekt regelmatig aan de spieren omdat de p.m wandel.
Dus blijft het probleem bestaan!
Nou ja zeg eindelijk krijg ik gelijk dat de iets niet goed zat/ziit in mijn schouder!!
Groeten Riekie

Door Noor op Maandag, 10 September 2007 - 12:18:

Hallo allemaal,
Ik heb ook voortdurend pijn, die loopt van de plek, waar mijn pm zit richting sleutelbeen (soms komen er opeens van die pijnscheuten, schtijnend, opzetten) en verder via m'n oksel naar mijn linkerarm. Af en toe krijg ik die amper omhoog van de pijn. Verder zegt mijn fysiotherapeut, dat alle spieren daar vol knobbels zitten en helemaal verhard zijn. Één en ander slaat weer terug op m'n nek, waar ik al heel lang last van heb, maar nu nog erger is geworden.
M'n cardioloog zegt, dat ik op die plek (onder het sleutelbeen onder de huid) gewoon te weinig spek heb zitten, waar de pm zich in zou kunnen nestelen. Tevens meent hij, dat hetzelfde probleem op zou kunnen treden, wanneer de pm onder de spier zou zitten, want dan zou ie misschien problemen met m'n ribbenkas kunnen veroorzaken. Afgezien van de risico's van een nieuwe ingreep.
Omdat ik niet de komende jaren zo verder wil lopen zonder alles uit te proberen, heb ik morgen een second opinion (bemiddeld door m'n eigen cardioloog; groot compliment daarvoor). Deze cardioloog schijnt nog meer ervaring met de materie te hebben dan m'n eigen arts.
Ik ben dus benieuwd, maar zo langzamerhand niet erg hoopvol.
Groet,
Noor

Door Riekie op Dinsdag, 11 September 2007 - 14:50:

Hallo Noor
Nou om het maar plat te zeggen ik ben niet mager ,maar rondborstig.
Dus daar lag het bij mij niet aan,ook is de pm onder de borstspier gezet .
Heeft bij mij niet geholpen jammer genoeg.
Ik kom net terug van controle van de p.m zElf die raakte de p.m kwijt hij floepte van beneden naar boven OEPS!!
Zij schrok er wel van en zij is dat pijnlijk ik zij nou wat denk je behoorlijk.
Ook kreeg ik weer een black out dat is ook een klote gevoel.
Maar dat vangen zij dan goed op hoor.
Nou noor hopelijk helpt jou second opinion en komt er een oplossing Maar makelijk is het niet.
TOI TOI TOI NOOR
Groeten Riiekie

Door Noor op Dinsdag, 11 September 2007 - 15:48:

Hoi Riekie,
Nou, dan hoop ik inderdaad, dat ik meer mazzel heb dan jij, want de uitkomst van de second opinion is wel, dat ze hem nu onder de spier gaan plaatsen, zodat ie niet meer zo kan meebewegen en ook wat lager.
Op zich verschuift ie niet zoals bij jou, maar doet ie op 't ogenblik gewoon iedere beweging die ik maak mee en prikkelt daarmee veel te veel zenuwen en het sleutelbeen. De dokter maakte een capabele indruk (25 jaar ervaring), dus ik heb er voorzichtig vertrouwen in (wat moet je ook anders he)
Op zich wel "goed" trouwens, dat dit je bij de controle gebeurde; zien ze in ieder geval, dat je geen sprookjes zit te vertellen. En wat bedoel je met een black out, wat gebeurt er dan met je?
Groetjes,
Noor

Door Riekie op Vrijdag, 14 September 2007 - 19:26:

Hallo Noor
Sorry dat het even duurde voor je een reactie kreeg van mij.
Maar dat had een hele goede reden ,Ik lag even in het ziekenhuis deze keer niet voor het hart gelukkig
maar een blak out is wat het woord al zeg even helemaal uit beeld.
Het is net al of ze je drempelen dan word je ook even heel naar .
Alleen deze keer was ik wat langer weg ,heel vervelend voor mij dochter die zat er bij en keek de naar.
Zij zelf is verpleegkundigen, zij is wel wat gewend ,Maar het word een ander verhaal als het je eigen moeder is!!
Maar ik zelf ben daar altijd heel rustig onder ,het gaat meestal snel voorbij nu was ik in het ziekenhuis, Maar meestal gebeurd het buiten het ziekenhuis en dan ben ik ook weer zo bij.
Ik heb ook zo iets nu zie je wel dat het gebeurd ,Vertel het zelf maar aan mijn cardioloog en dat doet zij ook wel!
Volgende maand moet ik weer op controle en dan hoor ik het wel weer??
Noor hopelijk heb jij beter nieuws!!
Ik hoor het wel als je wat meer weet.
groeten riekie

Door Noor op Woensdag, 30 Januari 2008 - 14:24:

Hoi Riekie,
Beter laat dan nooit! De tweede ingreep is nu alweer een tijdje geleden en ik moet zeggen, dat ik met het resultaat heel erg tevreden ben. Ik heb geen pijn meer aan m'n sleutelbeen en mijn armklachten zijn ook een stuk minder. Ik heb er wel een tweede litteken bij, nu verticaal, maar voor de rest zie je er ook niets meer van.
De procedure met de second opinion ging ook prima. Uiteindelijk ben ik in mijn eigen streekziekenhuis door een specialist van het VU, samen met mijn eigen cardioloog geopereerd. Het schijnt de eerste keer te zijn geweest op deze manier in dit ziekenhuis. Mijn eigen cardioloog (die deze ingreep -nog- niet aandurfde) kon er van leren en ik kan gewoon bij hem blijven voor de controles etc. Het roesje werkte ook weer prima en werd gecontroleerd door een speciale verpleger, die ik ook al bij de eerste keer had.
Kortom, dit lichamelijke probleem is redelijk opgelost. Nu de rest nog!
Hoe is het ondertussen met jou? Ben benieuwd hoe jouw controle is geweest.
Groetjes, Noor

Door Riekie op Zondag, 03 Februari 2008 - 17:39:

Hallo Noor
Wat een goed nieuws dat de operatie zo goed heeft geholpen.
Ben erg blij dat je klachten veel minder zijn geworden en je arm functies stukken beter!!
Je ziet maar weer de aanhouder wind.
Wat mij controle betreft. ja hou moet ik dat nu zeggen?
De arts wil weer een efo doen ,om te kijken of de bundel van his is aangegroed?of lekt.
Ik zelf heb bedenktijd gevraagt en gekregen.
Nu moet 18 feb weer terug en ik weet nog steeds niet wat ik moet doen.
Heb ook al div malen op het punt gestaan om de cardioloog te bellen in verband met klachten.Maar soms heb ik zo iets van verdomme het houd ook nooit op.
Mijn arm doet het steeds slechter ,mijn aanvallen zijn soms zwaar en dan weer lichter.
Je word zo heen en weer geschut door je gevoelens ,Dat zo nu en dan iets heb van ik doe de helemaal niks meer mee.
geen nieuwe p.m geen medicijnen meer en dan maar
zien waar het schip strand.
Maar ja ik ben niet alleen ik heb een man en een gezin en die willen dit niet horen.
Maar dagelijks last hebben van boezemfibrilleren en een flutter en veel pijn.
Npu het valt mij soms zwaar of de moed er in te houden!
Ik ben een mens dat bijna overal de zon ziet schijnen,maar nu is het ook af en toe bewolkt!!
Maar noor over twee weken weet ik iets meer ,en dan hoop ik dat ik het aandurft om die efo te doen.
Je hoort nog van mij.
Maar super dat het met jou al stukken beter gaat SUPER!!!!!!
Groeten Riekie.

Door Noor op Maandag, 04 Februari 2008 - 14:25:

Hoi Riekie,
Bedankt voor je antwoord. Wel even een paar vraagjes. Wat is een flutter en een efo en het aangroeien van die bundel?? Ik merk, dat er op deze site, zeker bij de "oudgedienden" een vaktaal bestaat, die ik niet altijd begrijp.
Wat je vertelt over je gevoelens t.a.v. dat alles, kan ik goed begrijpen.
Sinds ik ca. 10 jaar geleden zware longembolien kreeg (kantje boord) heb ik er, wat betreft mijn gezondheid alleen maar dingen bij gekregen, met als resultaat, dat ik totaal geen vertrouwen meer heb in mijn eigen lichaam. Aangezien ik ook nog eens a-typische verschijnselen vertoon, die bij een bepaalde aandoening hoort, wordt ik toch vaak eerst wat meewarig aangekeken, wanneer ik met een klacht kom. Dat doe ik dus eigenlijk niet meer zo vaak met alle gevaren vandien.
Bij mijn longembolien heeft het 2 maanden geduurd, voordat ze wisten wat ik mankeerde. Jaren later geloofden ze in eerste instantie niet, dat ik een trombosebeen had, want je zag niets aan mijn been, maar nu zit ik dus wel levenslang aan de antistolling.
Mijn artrose en maagklachten helpen ook niet echt, om me fijn te voelen, maar voor dat laatste slik ik nu antidepressiva, die ook voor chronische pijnklachten zijn. Dus misschien helpt het ook, om niet depressief te worden, want zo langzamerhand heb ik wel die neiging.
Daarom ben ik blij, dat het tenminste met de pm redelijk gaat, maar ik denk ook vaker net als jij, houdt het dan nooit op met al die toestanden. Daarbij ben ik 53, dus eigenlijk verwacht ik nog wel het één en ander van het leven.
Nou ja, houd er de moed maar in. Ik wens je sterkte met je beslissing. Fijn, dat we in deze site een soort uitlaatklep hebben, want mensen, die dit niet hebben, snappen het toch niet zo goed als lotgenoten.
Groetjes,
Noor

Door Riekie op Maandag, 04 Februari 2008 - 22:36:

Hallo Noor
Nou dat is ook toevallig ik ben ook 53 jaar jong,
ik heb ook al van alles naar mij hoofd gekregen,hyperventilatie,stress, slecht huwelijk dat sloeg echt alles.
En uiteindelijk had ik een aangeboren hartafwijking ,eigenlijk heel simpel een asd of wel een gaatje in het hart!
Nou mijn leven is niet over rozen gegaan,maar danks zij mijn man en dochters heb en hou ik het vol.
Maar noor het is elke keer weer vechten als het weer eens afwijkt van wat normaal zou moeten zijn!!
Maar nu even de uitleg op mijn manier en op de cardioloog zijn manier.
Een efo is dat zij met div cartetheters naar binnen gaan om de plek op te zoeken waar evt ritmestoornissen beginnen !
Zij kunnen ze soms ook opwekken het lukt niet altijd ,Maar bij mij zijn de ritmestoornissen er altijd dus dat is geen probleem.
En als het kan maken zij een litteken in de hoop dat het stop.
een flutter is ook een ritmestoornis maar dat is er eentje die rond cirkeld.
Bij mij zit hij vlak bij de klep,en zij hebben hem al drie keer weg geleid naar de zijkant van de boezem.
Maar hij komt steeds weer terug.
De bundel van his dat noemen de artsen ook wel de draai deur van het hart.
Maar het betekend gewoon dat zij de verbinding tussen de kamers en boezem onderbreken.
En je afhankelijk word van een p.m.
Noe noor ik zelf ben al mijn hele leven harpatient. Maar 21 jaar geleden werd het pas ondekt.
Ik heb toen mijn eerste openhartoperatie gehad,en daarna nog div malen abelaties het doorbranden van een ritmestoornis .
ook div malen een efo en ik heb mijn zevende p.m.
Mijn p.m wandeld door mijn borstkast op en neer ,wat soms best veel pijn doet.
Mijn linker arm doet het erg slecht,en zo kan ik nog wel even door gaan .
Maar laat ik positief af sluiten ,over het geheel genomen heb ik het zwaar maar ook veel geluk met man en mijn dochters.
En mijn kleinzoon en ons tweede kleinkind is op komst over vier weken ongeveer???
Maar noor het valt niet altijd mee .
Groeten van Riekie
P>S ik ben ook blij dat deze site bestaat met lotgenoeten praat het toch wat makelijker!!

Door Wietske op Woensdag, 06 Februari 2008 - 18:27:

Beste Riekie,

Naar aanleiding van je bericht,vind ik ook dat men het soms snel afschuift op stress,waarschijn-lijk de overgang,dus maar geen koffie drinken,chocolade eten en rustiger aan. Na drie keer bij de p.m.controleur geweest te zijn omdat ik s'nachts wakker werd van de hartritmestoor-nissen die vreemd genoeg overdag weer weg gingen lag het niet aan de p.m.Was niet terug te vinden in de uitdraaien.Zelfs geopperd of er niet een breuk in de draad zat.Werd niet op gereageerd.Toch een holterkastje ontvangen voor 24 uur.Gelukkig alles geregistreerd alhoewel ik wel eerst van de trap af moest vallen.Resultaat hersenschudding,hoofdwond en toch een defecte p.m.Toch een breuk in de draad.Heb nu mijn 2e p.m.en doet het gelukkig goed.Lag wel weer een week in het ziekenhuis.Is nu 3 maanden geleden en voel me goed.Zwem weer en werk weer.Volgens Rolf is dit een goede p.m die veel kan
controleren.Ik ben 52 jaar.Dus dezelfde leeftijd.
Is een flutter hetzelfde als een cirkeltachycardie ?.Volgens de p.m.controleur had ik daar ook last van gehad.Ik ben ook blij dat deze site er is.Iemand zonder p.m. snapt het soms toch niet wanneer je je onzeker voelt.Meestal zeggen ze je hebt een nieuwe en nu is alles weer okay.

vriendelijke groeten,
Wietske

Door Riekie op Donderdag, 07 Februari 2008 - 19:25:

Hallo Wietske
Ja dat is het zelfde ,om maar vast met je vraag te beginnen.
En het klopt je krijgt eerst te maken met de overgang en dan stress en dan een hele poos niks en dan krijg je toch nog je gelijk.
Ik heb drie keer een draad breuk mee gemaakt.
Ik ben al van de trap gevallen ik zeg wel eens ik hoef niet naar een sportschool ik doe de hele dag al aan sport.
Ik ben het ook met je eens dat als je een p.m heb het voor de mensen is of dat nu alle problemen zijn opgelost(WAS DAT MAAR WAAR).
Ik fibrilleerd de hele dag ik heb nog maar nauwelijks een sinus ritme de flutter is vaak vele uren achter elkaar aanwezig.
En de cardioloog wil nu dus weer gaan kijken of hij hem toch kan stoppen ,mijn p.m kan niets tot nauwelijks wat aan de ritmestoornissen doen.
Daarom word ik wel eens kwaad van al dat onbegrip.
Mijn cardioloog zeg ook daar zijn wel p.m die wat aan de stoornissen zouden kunnen doen??
Maar dan moet je elke twee jaar een nieuwe p.m!(GOKT HIJ)
En daar trapt het ziekenfons niet in en ik ook niet zeg hij dat is veel te zwaar voor je lichaam.
Maar wietske ik vind net als jij het wel eens moeilijk om verder te willen!!!
Maar mijn man en gezin zorgen er wel voor dat ik het vol hou.En zelf trek ik mijn eigen door alle problemen heen.
Maar de laaste twee maanden zijn gewoon erg zwaar geweest ik heb het laaste haljaar mijn moeder,schoonmoeder en schoonzus verloren.
En dan word alles je even te veel!
Maar nu moet alles weer op de rit worden gezet.
Mijn ritmestoornissen worden mij nu wel erg zwaar .
Mijn lijf heeft het gewoon te zwaar.
Maar wietske wij vechten gewoon door ooit!! komt er een p.m die al mijn ritme problemen aan kan??
Groeten Riekie.
p.s ik ben ook blij met deze site lotgenoten begrijpen je gewoon!!