Op hol slaan en is er een limiet?
Pacemakerdragers: vraag en antwoord forum: Pacemaker vragen algemeen: Op hol slaan en is er een limiet?
Hoi Allemaal,
Ik volg het forum al een poosje, en ik heb nu zelf
een aantal vragen.
Sinds eind 2012 heb ik een 1 draads pacemaker
gekregen na een ablatie aan de sinusknoop, waarna
ik het sick sinus syndroom kreeg. Ik was 30 toen
ik de pacemaker kreeg.
De afgelopen anderhalf jaar is hij zo'n keer of 10
bijgesteld tot een redelijk acceptabele werking
nu.
Ik zit alleen nog met een aantal klachten, en ik
wilde weten of dat 'normaal' is.
Als ik bijvoorbeeld door de bebouwde kom met mijn
auto rijd en op van die wegen rij waar de weg met
de hand is gelegd (veelal 30 km wegen, waar helaas
mijn hele wijk vol mee ligt), slaat de pacemaker
aan, want de 'activiteitensensor' staat aan. Het
voelt dan als een hele reeks overslagen, vooral
voelbaar in mijn keel en ik wordt daarbij een
beetje duizelig en het lijkt of ik moeilijker kan
ademhalen. Bij de technicus is het e.e.a.
afgesteld, maar veel meer kunnen ze niet er aan
doen, maar vervelend is het wel, want ik sta
regelmatig langs de kant omdat ik het gevoel heb
dat ik wegraak. Herkent iemand dit?
En verder had ik een vraag over fysieke
inspanning. Ik ben al zo'n driekwart jaar een
poging aan het doen tot hardlopen, maar het gekke
is dat ik niet verder kom dan 6 minuten achter
elkaar rennen. Het rennen is niet zo snel hoor,
als iemand naast me snelwandeld ga ik even snel.
Het lijkt wel of dat de maximale inspanning is die
ik kan leveren, want als ik de 6 minuten heb
gerend kan ik gewoon niet meer en ben ik zo moe
dat ik nog net de trap op kan lopen naar mijn
huis. Ik moet dan ook echt minstens een kwartier
bijkomen. Herkent iemand dat?
Verder kamp ik veel met vermoeidheid, maar dat
komt misschien ook omdat mijn ritme niet constant
hetzelfde is.
Hopelijk heeft er iemand tips.
Groetjes,
Kelly
Hoi Kelly,
Een sensor in een PM is volgens mij maar een simpel ding.
Op het moment dat er schokken gedetecteerd worden, wordt
dat gezien als beweging en gaat je hartslag omhoog. Hoe snel
dat gebeurd en hoeveel omhoog ligt aan de instellingen van
de PM. Ik ben ook maar een leek, maar wel ook een PM
drager, maar volgens mij zou door het geschok van je auto je
hartslag omhoog kunnen gaan, en daarvan zou je niet moeten
wegraken, of dat gevoel krijgen. Dat klinkt nl. eerder alsof je
hartslag te traag wordt, en dat zou vreemd zijn toch? In ieder
geval vind ik dat niet normaal klinken.
Wat betreft het hardlopen, herken ik een je frustratie: ik heb
zelf al sinds 2007 een PM, die eind 2013 is vervangen. Daarna
ik heb ik last van hartritmestoornissen gekregen, en ben
daardoor aan de bètablokker. Daardoor werd mijn hartslag erg
langzaam, en is de sensor standaard aangezet (ik ben 100%
afhankelijk van de PM vanwege een AV blok). Sindsdien lukt
het me niet meer om in 1 keer bijv. 5 km hard te lopen, iets wat
me eind 2013 nog makkelijk af ging. Ik ben er niet uit wat de
oorzaak hiervan is (bètablokkers of PM, of beide?). Op dit
moment probeer ik in contact te komen met een cardioloog die
verstand heeft van sporten (heeft iemand suggesties?), die me
misschien kan helpen. Ik ben echt niet supersportief, maar
houd wel van een paar keer per week wat te doen. Het
frustreert me nu enorm dat het niet lukt, en geeft me het
gevoel dat ik al op pensioenleeftijd zit (ik ben 45).
Waar je in ieder geval op moet letten is wat je hartslag nu
werkelijk is tijdens het lopen. Ik heb nl. Wel eens gehad dat
vanwege zeer behoudende instellingen de PM niet boven de
100 of 120 slagen per minuut uitkomt, en dan kun je sporten
tot je een ons weegt, maar je conditie zal amper vooruit gaan.
Ook heb ik wel eens meegemaakt dat juist tijdens het sporten
wanneer mijn hartslag boven de 160 kwam, de PM naar
safemode schakelde op 80 slagen per minuut. Beide gevallen
waren met behulp van instellingen van de PM op te lossen. Je
zou een hartslagmeter kunnen gebruiken, bij mij ging dat
goed, totdat ik mijn 2e PM kreeg, sindsdien krijg ik soms
waarden die niet kloppen. Daar kwam ik pas achter door zelf
mijn hartslag met de hand te meten. Ik zou hou geval
verwachten dat na 6 minuten hardlopen, en je kunt niet verder,
je op je maximale hartslag zou moeten zitten, met en zonder
PM, en gezien je leeftijd mag die best op 170 of hoger liggen.
OK, een heel verhaal, misschien heb je er wat aan. Ben ik mijn
frustraties ook weer eens kwijt 
Mocht je nog achter een
oorzaak komen van je hardloop probleem, dan zou ik dat
graag weten, misschien heb ik daar ook wat aan.
Groet, Wouter
Dag Kelly
Als je zo aan het joggen bent (ik neem aan dat je met een hartslagmeter loopt) wat is dan je hartslag na 6 minuten en hoe is het verloop van
0 naar 6 minuten.
Misschien moet je nog rustiger lopen en met die hartslagmeter kun je een en ander mooi volgen.
Heb je door die ablatie helemaal geen eigen ritme meer ?
Vr.gr Gerard
@wouter
Bedankt voor je reactie.
Als ik auto rij is het juist het aanslaan van de
pacemaker waar ik last van heb. De pacemaker slaat
"ineens" aan, waardoor mijn hartslag in 1 keer
naar de 150 gaat, dat is wat ik voel en dat maakt
dat het voelt alsof mijn keel dicht gaat zitten.
Bij de technicus is het e.e.a. versteld, want het
was veel erger, maar anders zou de sensor uitgezet
moeten worden en dat kan niet, dus ik zou er mee
moeten leren leven, vraag me af of meer mensen dit
herkennen.
w.b. het hardlopen, ik snap je helemaal, ik zal
eens letten op mijn hartslag.
@gerard
Bedankt voor je reactie.
Ik loop niet met een hartslagmeter, had begrepen
dat dat niet de juiste waardes aangaf en ben nog
op zoek naar een goede hartslagmeter. Wat ik
ervaar is dat de activiteitensensor ineens aan
gaat.
Na mijn eerste ablatie ontwikkelde ik het sick
sinus syndroom en na de tweede ablatie hoorde ik
dat de pacemaker zo'n 95% van de tijd zijn werk
doet, heel af en toe heb ik een eigen ritme. Als
ik tel ,en dat doe ik heel vaak, dan gaat hij
vrijwel altijd 63 p.m. dit is ook de ondergrens
van de pacemaker.
@ kelly: heb je weinig eigen ritme door de
pacemaker of door de ablaties? Sportte je veel
voor de pacemaker?
Ik lees dat je een 1 draads systeem hebt. Heb je
dat nog steeds? Ik herken een beetje de klachten
van een pacemakersyndroom, dat vaak voorkomt bij
jonge mensen met een 1 draads systeem. Eigenlijk
is dat ook niet meer 'normaal' om dat te geven aan
jonge mensen. Je hebt dus geen DDDR pacemaker? In
wat voor centrum ben je behandeld? Is dat
misschien een klein ziekenhuis?
@mariette
Na de eerste ablatie, die ik kreeg voor IST,
waarbij mijn hartslag continu boven de 110 zat en
bij lichte inspanning omhoog schoot, werd mijn
ritme erg wisselend, met pauzes tot 7 seconden.
Hiervoor kreeg ik de pacemaker, maar mijn ritme
ging weer omhoog en schoot eigenlijk alle kanten
op, hier heb ik een tweede ablatie voor gehad en
sindsdien is mijn ritme vrijwel altijd rond de
ondergrens van de pacemaker, de technicus zei dat
heel af en toe mijn ritme er nog tussendoor komt,
maar dat is vrij weinig.
Ik heb een AAI pacemaker van biotronik. Ik ben in
een academisch ziekenhuis behandeld.
Hallo Kelly
Ik stuurde je even een mailtje hierover.
Dag Wouter
Heb veel gesport, en sport nog altijd alhoewel nu in een senioren tempo of nog minder. Heb al meer dan 23 jaar een pm en sport altijd met een hartslagmeter om en heb verschillende soorten hartslagmeters gehad.. Heb ook verschillende malen vastgesteld dat de waarde die de meter aangaf niet juist was. In alle gevallen bleek de foute waarde te worden veroorzaakt door zaken buiten de meter zelf. Zoals : Onvoldoende contact tussen huid en meter, Hoogspanningsdraden, Afscherming van een terrein door een elektromagnetisch veld. Heb zelfs een keer contact gehad met de importeur over een foute uitslag. Ik heb echter nog nooit gezien dat de hartslagmeter reageerde op de pm. Maar misschien zijn er bepaalde merken die dat wel hebben. Ben benieuwd of er meer mensen zijn die dit hebben vastgesteld.
Mijn hartslagmeter (garmin) reageert volgens mij ook helemaal niet op de pacemaker en geeft vergelijkbare waardes icm bepaalde tempo's als voordat ik de pacemaker had.
Ja ooit geeft de hartslag meter wel eens een rare (hele hoge) uitslag, maar dan is dat omdat bijv. de band is afgezakt, de batterij in de band wat los zit of inderdaad dat ik heb bij het omdoen niet nat heb gemaakt en er aanvankelijk niet voldoende contact is. Maar ik heb nooit opgemerkt dat die op bepaalde locaties minder betrouwbaar was.
Wat betreft het hardlopen dat gaat bij mij in principe met de pacemaker nog als voorheen. 5 maanden na het plaatsen van de pacemaker (ivm av blok) al weer een marathon gelopen. Het enige waar ik tegenaan loop is dat ik de laatste tijd veel last heb van abrupte hartslagdalingen. En in die gevallen loop ik als het waren tegen een muur op en kom tot stilstand (om later weer gewoon de draad op te kunnen pakken). Maar de volgende training kan ik dan soms weer uren achtereen lopen zonder problemen.
Mijn maximale hartslag haal ik overigens maar zelfden hoor en zeker niet in 6 minuten want ik heb sowieso een minuut of tien inlopen nodig om uberhaupt echt op tempo te kunnen lopen. En als ik dan bv een 1000m op hele hoge interval snelheid loop is de tijd die ik daarover doe nog te kort om de hartslag maximaal op te drijven. Dus eigenlijk lukt dat enkel na de zoveelste herhalings interval met korte dribbelpauze of tijdens een eindsprint (of ik moet eigenlijk zeggen net na de eindsprint) van een wedstrijd of bij een climax loop. En in dat geval heb ik al een tijdje voor ik die maximale hartslag heb behaald het gevoel echt niet meer te kunnen.
Dag Sam
Mag toch eigenlijk niet mogen zo'n abrupte daling.
Lijkt erop dat de kamer niet meer het sinusritme volgt. Misschien moet je de pm is uit laten lezen na een daling en kunnen ze een en ander vaststellen.
Vr.gr.Gerard
Gerard dat is nu al een paar keer gebeurd. Vorige keer telde de pacemaker in bepaalde situaties dubbel waardoor er een valse tachycardie werd waargenomen. Dit keer leek het eigen sinusritme het af en toe af te laten weten. Nu is de ademhalingssensor afgelopen dinsdag ingeschakeld. Tot nu toe lijkt het goed te gaan. Gisteren ook met de interval training. Hoewel ik juist nu in een mentale dip ben beland waarschijnlijk door alle frustraties de afgelopen tijd. Heb maar besloten de komende weken even gas terug te nemen wat betreft intensiteit. Even alle schema's los laten. Maar ik wilde gisteren in ieder geval toch nog proberen wat mogelijk was. En daar ben ik dus niet ontevreden over.
Dag Sam
Uit jou berichten bespeur ik een gedrevenheid die alleen maar een zeer enthousiaste sporter heeft om te presteren. Ik herken hierin mijzelf. Denk dat jij nu op een veel hoger niveau zit dan ik vroeger(ben nu 75) maar ook ik sportte 6x per week. Achteraf heb ik een beetje spijt van mijn ""gedrevenheid"" want de vrije tijd die je daarin steekt gaat ten koste van iets anders, bijvoorbeeld het gezin. Misschien is het beter een tandje terug te schakelen, uiteindelijk is jou hart ook geen 100% meer. Waar bemoei je je mee zul je zeggen maar het is echt goed bedoeld, en ik moest dit kwijt.
@ Sam
Mijn vorige cardioloog begeleidde hardlopers met
pacemakers, helaas is hij al jaren met pensioen
(o.a. marathon van Amsterdam).
Misschien moet je even googelen op "werkgroep
cardiologen en sport NVVC) of rennen met
pacemaker).Hardlopers kunnen hier begeleiding
krijgen.
Misschien is er een cardioloog bij je in de buurt
die gespecialiseerd is in pacemakers en sport,
voor een eventuele second opinion.
Ik ben zelf geen hardloper, kan je verder niet
helpen.
succes
Marleen ik was het al tegen gekomen op internet maar vind enkel hele oude berichten. En volgens mij heb ik onlangs een artikel gelezen in een tijdschrift weet alleen niet of het echt over deze zelfde persoon ging en daar was het trainingsniveau wel heel recreatief. Maar ik overweeg wel een sportcardioloog te raadplegen.
Gerard ja ik heb een sterke prestatie drang maar dat zegt nog niets over het niveau natuurlijk. En tijd spenderen in dingen die je leuk vind dat is nu eenmaal de definitie van een hobby. Binnen een gezin is het denk ik vooral belangrijk dat een ieder de ruimte krijgt dingen te doen waar de ambities liggen. En als je op het lichamelijk vlak teruggefloten worden is dat heel vervelend. Maar om nu al gelijk het bijltje er maar bij neer te gooien.
En of ik nu wel of niet loop, mijn vrije tijd zal toch grotendeels in de atletiek steken want zowel man als kinderen zijn fanatieke sporters.
Sterker nog ik ben pas op latere leeftijd begonnen omdat man en kinderen vonden dat ik echt iets aan sport moest doen. En toen heb ik ze inderdaad weten te verassen met mijn tot dan toe verborgen 'talenten'.