Hoi allemaal,

Omdat de discussie bij de vorige keer ook over veel andere dingen ging, start ik dit item nog eens op.
Ik loop bij een cardioloog in het Waterlandziekenhuis in Purmerend en deze wil de pm alleen maar onder plaatselijke verdoving en ik het liefst wakker plaatsen. Voor de zekerheid, zegt hij. Dit zie ik echt niet zitten (slechte ervaringen met plaatselijke verdovingen), maar hij is hier niet van af te brengen. Wie weet er dus een (goed) ziekenhuis in deze regio (Purmerend - Amsterdam), waar ik een second opion kan krijgen en die het wel onder narcose doen (of in ieder geval met zo'n roes, dat je echt 'weg' bent). Bij voorbaat dank voor een reactie, want ik voel me hier erg onzeker onder: wetende dat ik de pm nodig heb (te lage hartslag), maar ondertussen een hartslag van 150 (bij wijze van spreken) wanneer ik aan de procedure denk.
Groetjes
Noor

Door Riekie op Zondag, 01 Oktober 2006 - 16:12:

Hallo Noor
Ik heb mijn o.k in maastricht gehad.
Daar wilden zij ook onder lokalen verdoving doen .
Ik heb vol gehouden en jawel hoor ik heb narcose gehad.
arten waren niet blij met mij ,maar ik zelf wel.
Noor als je aandrinkt of zeg dat je naar een ander ziekenhuis gaat.Misschien krijg je dan wel een narcose!!
Ik wens je veel sterkte en ik hoop dat het lukt!
Groeten Riekie

Door Henk op Zondag, 01 Oktober 2006 - 18:54:

Hallo Noor

Ik heb in 2004 een PM gekregen ook voor een te lage hartslag. En door die lage hsrtslag kreeg ik steeds last van boezemfibrillatie.Dat is door plaatsing van de PM opgelost.
Het plaatsen van de PM gebeurde ook onder plaatselijke verdoving ik heb wel een paar tabletjes gekregen voor een roesje , ik zou het een volgende keer zo weer doen van het plaatsen voel je niets. Het is wel belangrijk dat je ontspannen bent.

Succes.

Groet,
henk

Door Noor op Woensdag, 04 Oktober 2006 - 15:30:

Hoi,

Bedankt voor jullie reactie.
Helaas Riekie, is Maastricht wel erg ver weg. Ik snap gewoon niet, waarom sommige artsen het zo belangrijk vinden dat je bij bent en andere niet.
Ik ben blij te horen Henk, dat de pm bij jou een aantal problemen heeft opgelost. Toch blijf ik opzien tegen de ingreep op de manier zoals de arts het wil. Jij schrijft al, dat het belangrijk is, dat je je ontspant, maar dat is nou juist het probleem. Door een aantal eerdere operaties weet ik, dat het pilletje of spuitje van te voren niet veel doet, dus vandaar ook mijn stress. Nou ja, komt tijd komt raad (lekkere dooddoener, maar ik weet het ook even niet)
Groetjes
Noor

Door Riekie op Woensdag, 04 Oktober 2006 - 17:43:

Lieve Noor
Nou ik geloof het wel met de artsen !
Zou zouden zelf eens daar moeten liggen.
En voelen wat wij dan voelen en wij hebben nota benen geen keus!!
En ik zelf heb nu mijn 16 tiende operatie voor en aan het hart achter de rug,in totaal heb ik 26 keer de o.k gezien .
Dus noor ik begrijpt jou stress wel.
Ik weet niet waneer je moet maar mijn raad is wacht niet tot het laaste moment.
De artsen kunnen dan namelijk geen o.k meer regelen.
noor groeten en sterkte en houd vol in wat JIJ WIL!!!!!
Riekie

Door Coby op Zondag, 08 Oktober 2006 - 11:25:

Net voor mijn 70e verjaardag buitelde mijn hart,
althans zo leek het, op een heel vreemde manier. Dat gevoel verdween geleidelijk en ik maakte mij
er niet druk om. De volgende dag echter, bij 't
werken in de tuin, bleek dat ik na ampele minuten
moe was en moest pauzeren. Ik heb het wel aan
het vreemde gevoel van een dag daarvoor geweten.
Ingebeeld of niet, in de loop der jaren had ik al-
tijd wel 't idee dat ik iets aan mijn hart mankeerde, maar dat bleef niet tot het hart beperkt, inbeelding kan een hele boel doen.
Toch maar even naar de dokter, pilletje of zo.
Nou niks, verwijzing naar cardioloog, ECG gaf geen
bijzonderheden, toch maar hartpompfunctie en fietstest. Zag ik niet tegenop, omdat ik, je zou
kunnen zeggen, op de fiets geboren ben. Niet in het bezit van een auto fiets ik er heel wat aan af.Die fietstest gaf na flink wat inspanning, te
zien, dat mijn hart enige malen uitviel, dat wil
zeggen, slagen wegliet, kortom een ritmestoornis
vertoonde. Ik was perplex toen de cardioloog mij met een opgewekt gezicht mededeelde, dat ik niets ernstig mankeerde maar wel een pacemaker nodig had. Daar voelde ik NIETS voor. Temeer daar mijn
hart spoorslag weer liep als de beste, niks
ritmestoornis of wat dan ook. Na bezoek aan mijn
huisarts en cardioloog werd toch op de noodzaak
hiervan gewezen, hartblok e.d. stond mij te wachten etc. Iedere keer als ik deze site opzicht om verhalen van pacemakerpatienten te lezen. werd
het mij koud om het hart, een beeldspraak die nu heel goed van toepassing is. Loslatende draden, wandelende pacemakers, narcose of plaatselijke verdoving, wat een toestanden, ik had er totaal geen zin in. Maar dan, na een fietstocht, regen
en tegenwind, kon ik haast niet meer vooruit komen, stond stil op een eenzame landweg en
begreep dat dit mijn voorland zou zijn. Dus toch
maar een PC. Zou gebeuren in regionaal ziekenhuis.
Is dus totaal mislukt, de vrouwelijke chirurg gaf er tijdens de ingreep, onder plaatselijke ver-
doving, de brui aan en zei letterlijk, na eerst
een verkeerde jaap in de linker helft van mijn borst te hebben gegeven, dat ze niet wist hoe ze
hierverder mee aan moest, en langswandelende
collegae haast pakniekerig vroeg, "wil jij het overnemen". Natuurlijk hoorde ik alles en kon niet nalaten op te merken, "leuk om te horen, dokter". Wond werd gedicht en ik werd naar de
zaal afgevoerd. Mijn cardioloog, een bijzonder aardig iemand, kwam de volgende dag zijn spijt betuigen, jammer, jammer, dan maar volgende week
aan de rechterkant. Nou, geen haar op mijn hoofd
die daar aan dacht. Mijn hart was na al die opwinding weer op volle sterkte, weken, maanden !
en ja hoor, weer mis op een gegeven moment. Met
hangende pootjes weer terug, cardioloog beetje
ontstemt omdat ik tweede ingreep toen had geweiger
d maar na mijn dringend verzoek de implan-
tatie in Amsterdam te doen plaatsvinden (de stad waarvan ik afkomstig ben) stemde hij daarin toe.
Oh verrukking !!!!Na wat heen en weer gepraat
heeft het VU in Amsterdam mij buitengewoon geholpen, met veel aandacht, uitgebreider zorg voor de ingreep en een heel puike chirurg, die na
de implantatie mij nog even opzocht en afscheid nam, een HEMELSBREED verschil. Goed, hij heeft mij even pijn gedaan -ik was plaatselijk verdoofd- maar om de draden in het bloedvat te krijgen is
de hoofdzaak, en dat vereist een druk op de spieren dat pijnlijk is maar snel werd er wat extra verdoving toegevoegd, de rest was een fluitje van een cent. Na anderhalf uur was ik klaar. Van die tijd heb ik misschien nog geen 2
minuten aardig wat pijn gevoeld, maar ja, wat is
het alternatief als jer daar tegen op ziet.
Nu heb ik dan bijna 14 dagen een PC, voel me goed
merk nauwelijks iets van de implant enkan niet nalaten mijn verhaal hier te vertellen omdat al
die ellendige berichten me afhielden van iets wat
ik toch eigenlijk echt nodig had. Het valt alle-maal best mee.
e

Door Noor op Zondag, 08 Oktober 2006 - 14:06:

Hoi Coby,
Van jouw verhaal (wat een toestanden zeg) werd ik wel en niet blij. Ten eerste, gelukkig gaat het nu goed met jou en was je blij met je laatste cardioloog.
In welk ziekenhuis had je zo slechte ervaringen gemaakt? Wat je vertelde lijkt me echt geen feest.
Ten tweede vraag ik me af, waarom de dokters zo moeilijk doen over een roesje. Vooral wanneer er bij gezegd wordt, dat een aantal patienten sowieso in slaap vallen van het pilletje vooraf. En dan toch moeilijk doen, want ze willen uit medische redenen, dat je bij bewustzijn bent (??). Dit spreekt elkaar toch tegen!
Blij was ik met wat je vertelde, hoe het uiteindelijk gegaan is en dat het je dan achteraf gezien toch wel meeviel. Op deze site heb ik wel meer van deze ervaringen gelezen, maar toch ook een heleboel die schrijven nooit meer zonder narcose.
Nou ja, ik heb ondertussen een acute ontsteking in mijn kaak, dus ik denk, dat ze dat eerst moeten behandelen, voordat ik weer aan de pm moet denken. Even uitstel dus en tijd voor orientatie.
Groetjes
Noor

Door Bernadette op Zondag, 08 Oktober 2006 - 15:31:

Hoi allemaal,

mijn implantatie is ook perfect verlopen. Ik had geen pilletjes vooraf gehad. Kreeg alleen wat extra verdovingsspuiten omdat ik alles bleef voelen. De cardioloog was erg vriendelijk, en dat geldt ook voor de andere mensen die aanwezig waren. Steeds werd mij duidelijk verteld wat ze gingen doen. Na de operatie kwam de cardioloog nog even vragen hoe het ging. Daar had ik niet over te klagen.
Ik heb alleen moeite mee gehad, dat ze verwachten dat je weer snel de oude bent. Niemand denkt aan het geestelijk plaatje wat er ontstaat door deze ingreep. Door er over te gaan praten, heb ik het nu, na 3 maanden, een beetje verwerkt.

Noor, als je er nog over wilt horen, laat maar even weten. Bij mijn laatste controle, bleek dat het goed was, dat ik hem zo snel had gekregen. Hij moet veel mee werken.

Groetjes, Bernadette

Door petra op Vrijdag, 13 Oktober 2006 - 08:49:

Hoi allemaal,

Zoals jullie wel weten als je mijn ervaringsverhaal kent en hebt gelezen. Ben ik nu 4 keer geopereerd in 4 jaar tijd en iedere keer onder plaatselijke verdoving. Ik ga niet te ver in op alle elende. Ik heb mijn cardioloog gezegd alleen nog door hem te willen worden geholpen als ik een narcose krijg. Ik heb hem gezegd dat ik anders met een lege pm ga rondlopen en dat de gevolgen dan voor hem zijn. Hij ziet hier toch wel van af en gaat op mijn verzoek in. Trouwens ik ben al anderhalf jaar operatie vrij. Heb wel iedere dag pijn en de ene onsteking in de schouder na de andere. (Overblijfsel laatste operatie). Zoals jullie weten was dat ook beestachtig.

Groeten een volhouder

Door Noor op Vrijdag, 13 Oktober 2006 - 15:34:

Hoi allemaal,

In ieder geval hartstikke bedankt voor alle reacties. Wat zijn er toch veel verschillende ervaringen. Maar zeker de ervaringen van Petra overtuigen mij echt, om dit alleen maar onder narcose of in ieder geval een stevige roes te doen, vooral omdat ik in het verleden al zoveel slechte ervaringen heb gehad met plaatselijke verdovingen.
Of er zijn echt medische redenen, dat het beter is om het "bij bewustzijn" te laten doen. Die heb ik tot nu toe niet gehoord (afgezien van het algemene narcoserisico dan). Misschien weet Rolf (de expert van deze site, begrijp ik) er meer over. Ik ben benieuwd.
Groet
Noor

Door anita op Vrijdag, 13 Oktober 2006 - 17:01:

Ook ik zal nooit en tenimer mijn pm onder plaatselijke verdoving meer zetten.Na 12 keer een grote puinhoop en een hoop elende zal ik mijn alleen nog maar onder al gehelenacoze laten behandelen en zou hij dat niet doen,dan doe ik ook niets net zo als Petra ik vind 12 keer in twwe jaar tijd meer dan genoeg ..Ik ben een mens toch en geen vee...groetjes Anita.

Door Anoniem op Vrijdag, 13 Oktober 2006 - 20:24:

ik heb nu vanaf 14 -7-2006 een pc
onder een plaatselijke verdoving en zal
deze een volgende keer weer doen

groetjes hans

Door Noor op Zaterdag, 21 Oktober 2006 - 15:54:

Hallo allemaal,

Compromis met mijn cardioloog: zoveel Dormican
( zo heette het geloof ik) dat ik niet bij ben. Op zich had ik daar bij een gastroscopie wel goede ervaringen mee. Wie kan er meer over vertellen?
Groet
Noor

Door marion op Zaterdag, 21 Oktober 2006 - 22:11:

hallo de reden waarom wij geen roesje krijgen
is volgens mij omdat er dan een narcotiseur de verdoving moiet geven, en er de hele tijd bij moet zijn, en tja dat kost geld
wie een betere reden weet mag het zeggen

groetjes marion

Door mariette/moderator op Zondag, 22 Oktober 2006 - 10:15:

hallo noor

dormicum is op zich best een idee. dat krijg je inderdaad ook vaak bij een scopie. het gekke is dat je achteraf een heel deel vergeet van de ingreep en dat is waar het om draait natuurlijk. nadeel is wel dat je het moet uitslapen. je bent dus niet meteen weer fit en alert na de ingreep.

Door Petra op Zondag, 22 Oktober 2006 - 11:53:

Ik heb de middelen gehad om een stier mee plat te spuiten. Maar door mijn angst pakte het middel niet. Valium, Valium en nog eens Valium.
Ja na de ingreep toen al de elende achter de rug was is het gaan werken.
Ik heb er nu alleen een geestelijk probleem bij. dat had ik niet verwacht omdat ik reuze sterk ben. en toch heb ook ik een zwak punt.
ik en narcose is de enige mogelijkheid dat heeft de cardio nu ook ingezien. Hij is enorm geschrokken van het feit dat ze me niet wegkregen.

Door Noor op Zondag, 22 Oktober 2006 - 14:38:

Hallo,
Bedankt weer voor jullie reacties.
Met dat uitslapen heb ik eigenlijk geen probleem, per slot van rekening moet je toch nog even blijven in het ziekenhuis (ik sowieso omdat ik tromboseproblemen heb).
Die angst van Petra kan ik me ook goed voorstellen. Bij mij werken verdovingsmiddelen niet echt heel goed, valium al helemaal niet. Ik heb al meerdere keren gehad, dat de verdoving tijdens een ingreep uitgewerkt was en dat is niet echt leuk. Ik heb wel eens een verpleger horen zeggen, die vrouw moet je platspuiten als een paard (charmant nietwaar?!).
Maar goed, jullie zullen wel denken, zit ze er nog steeds over te zeuren, maar het gaat waarschijnlijk pas in januari gebeuren, omdat een andere operatie voorrang heeft. Dat hoor ik hopelijk deze week. Ik heb dus genoeg tijd me goed te orienteren.
Groetjes
Noor

Door petra op Maandag, 23 Oktober 2006 - 09:00:

Goedemorgen Noor,

Je weet dat je altijd op je eigen intuitie moet afgaan. Zeker vanwege het feit dat je vrede moet hebben met je beslissing achteraf. Ik heb uit mijn eigen ervaringen een conclusie getrokken dat ik het onder narcose laat doen anders laten ze me maar lopen. En dat zijn we ook overeen gekomen. Zeker ook omdat de verdovingen problemen opleveren. De hormonen die ik op dat moment aanmaak zijn sterker dan de verdoving. En daar doe je niets tegen.
Succes en hou je haaks.
Liefs Petra

Door Bram op Vrijdag, 27 Oktober 2006 - 11:13:

Bij mij is er op 18 september een pacemaker geplaatst (Medtronic ADAPTA), ik had op 14 september een hartoperatie gehad die door tegenslagen 11 uur duurde en waardoor ik een totaal AVblok heb opgelopen.

De PM plaatsing is met lokale verdoving gedaan, maar ik wil de volgende keer absoluut onder narcose.
De arts begon al te snijden toen de verdoving nog niet werkte.
Dit wil ik niet meer meemaken.
Groetjes Bram

Door Ida op Vrijdag, 27 Oktober 2006 - 15:16:

Wegens therapie-resistent boezemfibrilleren sinds lange jaren is bj mij op 16 oktober j.l. een pacemaker geplaatst (Medtronic DDDR), als voorbereiding op de (mogelijk) nog volgende HIS-ablatie.
Het gebeurde ook onder lokale verdoving, vond het zeer onprettig, vooral om te horen hoe allerlei dingen niet goed lukten.
Toen ik dezelfde avond niet goed werd bleken er twee ernstige complicaties te zijn veroorzaakt : pneunmothorax (waarvoor longdrain ) en tamponade (waarvoor pericarddrain). Ben op een haartje na het hoekje omgegaan. Vervolgens 5 dagen hartbewaking en nog drie dagen verpleging op de cardiologie.
Kwam dinsdagmiddag als een wrak thuis en knap heel langzaam wat op.
Lokale verdoving is ook voor mij voortaan taboe.
Ook een positief geluid : de pacemaker geeft me tot nu toe wel verlichting, omdat de medicijnen mijn hartslag nu niet meer te ver omlaag kunnen brengen, en ik hoop dat ik daardoor van de HIS-ablatie zal kunnen afzien.
Groet,
Ida

Door Anoniem op Vrijdag, 01 December 2006 - 13:48:

Even over wel of geen medewerking van artsen m.b.t. plaatselijk of algehele verdoving.
Heb zelf in februari een his-ablatie en pacemaker gekregen in het Antonius ziekenhuis-Nieuwegein.
Beide onder plaatselijke verdoving wat op zich wel te doen was.
Echter nu ga ik a.s. dinsdag weer voor vervanging van de pacemaker en ben hiervoor toch wel een beetje meer nerveus daar je weet war er weer gaat gebeuren.
Daar ik niet vooraf heb aangegeven dat ik wellicht liever toch een algehele narcose zou willen heb ik vanochtend contact opgenomen met het ziekenhuis om te vragen of dit alsnog mogelijk was.
Antwoord, nee niet op de dinsdagen daar algehele verdovings behandelingen alleen op de maandag of vrijdag kunnen worden gedaan.
Optie, een nieuwe afspraak maken maar dan sta wel weer op de wachtlijst.
Is voor mij geen optie en heb dus besloten dan maar plaatselijk.
Wil er mee aangeven dat er zeker in het Antonius een algehele verdoving mogelijk is mits vooraf aangegeven.
Natuurlijk zal dit per patient kunnen veschillen gezien het type van ingreep, maar overleg vooraf is dus de boodschap.
vriendelijke groet,

Charles

Door Herman op Vrijdag, 01 December 2006 - 14:13:

Charles,
Bedoel je februari 2006,en nu reeds aan vervanging toe?.
Wat is de reden?,ik hoop dat je met de nieuwe enkele jaren verder kan.
Ik veronderstel dat de draden mogen blijven,wat ook al tijd inneemt.
Ben je hiervan op de hoogte?
Herman

Door Charles op Vrijdag, 01 December 2006 - 14:46:

Beste Herman.

Ja inderdaad dit jaar.
Heb zoeven een berichtje geplaatst onder:
Afstudeer project over postoperatieve pijn (pijn na de operatie) na het implanteren van een pacemaker 01/12/2006 14:20

Krijg je al meer een indruk.
Momenteel heb ik een enkel draads.
In het begin ging alles naar wens maar na verloop van tijd weer het bekende verhaal moeheid en een niet naar beneden te krijgen hoge bloeddruk. M.n. onderdruk van tegen de 100 en dit is op termijn zeker niet goed gezien me twee reeds vervangen hartkleppen die ik al 16 jaar heb.
Vorig jaar tevens problemen gekregen met een te hoge hartslag en heb binnen drie maanden vier keer een cardiovisie ondergaan.
Toen is het balletje gaan rollen.
De echte problemen zijn onstaan door de vorming van litteken weefsel bij de mitralis klep.
Heb 48 uur een holter gedragen, een uitgebreidde ego enz.
De arts weet gelukkig dat ik niet met onzin verhalen aankom omdat ik als kleine zelfstandige hier helemaal geen tijd voor heb.
Vandaar ook een beetje mijn betoog in voornoemd geplaatst berichtje.

Het huidige probleem is o.a.nog steeds de bloeddruk en de beide boezems openen/sluiten niet gelijktijdig.
Daarnaast die ver....moeheid waar ik het meest problemen mee heb.
Ik ga nu een twee- of driedraads pagemaker krijgen en de bestaande draad blijft gewoon zitten.
Ben gelukkig nog steeds optimitsch en heb vertrouwen in artsen en ziekenhuis.

vriendelijke groet,
Charles

Door Herman op Vrijdag, 01 December 2006 - 15:02:

Beste Charles,
Mijn nieuwsgierigheid had volgende reden,ook ik heb een his ablatie gehad,2 jaar geleden,wel met 2 draads,daarvoor hadden ze 2 hartkleppen hersteld door er een ring rond te plaatsen,dus geeen vervanging.

Door Wietske op Vrijdag, 05 Januari 2007 - 19:51:

Hallo,
Heb al een aantal jaren een Medtronic p.m. wegens
een totale Av-block. Voel me verder prima. Wanneer ik een nieuwe p.m. krijg vraag ik me af hoe lang de herstelperiode duurt. Gebeurt onder
plaatselijke verdoving, maar kan ik daarna meteen wel weer snel naar mijn werk. Moet toch wel vaak zware dingen tillen.Bij mijn eerste p.m. mocht ik eerst geen was hoog ophangen enzo. Wie heeft hier ervaring mee ? Mag n.l. ook graag zwemmen en naar fitness.De p.m. zit nu wel erg aan de oppervlakte.Hoop wel dat ze het weer op dezelfde plek kunnen implanteren.

vriendelijke groeten,
Wietske

Door Eric op Vrijdag, 05 Januari 2007 - 21:01:

Hallo Wietske,
Als je geen nieuwe draad nodig hebt is er maar een heel korte herstelperiode. Alleen de incisie waardooor de oude pacemaker wordt verwijderd en de nieuwe wordt ingebracht moet genezen. Dat duurt hooguit een week. De nieuwe pacemaker komt als het kan op precies dezelfde plaats als de oude.
Niet zwaar tillen. niet zwemmen en geen was ophangen heeft te maken met de draad die eerst moet vastgroeien.
Meestal mag je dezelfde dag naar huis om dan later terug te komen voor een fijnafstelling van de pacemaker door de technicus.
Sterkte!
Eric

Door Noor op Zondag, 18 Februari 2007 - 16:51:

Hallo allemaal,

Een tijdlang kon ik niet meer op deze pagina komen; vandaag is het weer gelukt.
31/2 week geleden heb ik mijn pacemaker gekregen en ik moet zeggen, dat alles me enorm is meegevallen.
De ingreep zelf, waar ik echt tegenop zag (zie ook o.a. het eerste item van deze reeks) ging prima. Ik kreeg zoveel dormican, dat ik praktisch tijdens de hele ingreep heb geslapen. De begeleiding van het geheel door de cardioloog en twee heel lieve verplegers (die alles uitlegden, wat er ook maar gebeurde) was heel goed.De dag erna kon ik alweer naar huis.
Het is nog wel wennen hoor. Hij zit bij mij links vlak onder de huid, toch wel erg duidelijk zichtbaar. Daar baal ik wel van. Nu zei een medepatiente, dat zij na haar eerste operatie op een gegeven moment het gevoel kreeg, alsof de pm zich "terugtrok" en minder zichtbaar werd. Daar hoop ik dan maar op. Van de werking merk ik niets, alleen dat mijn hartslag nu keurig 60 slagen is.
Het litteken behandel ik met biodermalzalf en tot nu toe ziet het er goed uit.
Verder worden er hier in het ziekenhuis infomiddagen georganiseerd voor hartpatienten, waar je info krijgt en ook vragen kunt stellen. Iedere week is er een andere gespreksleider bijv. een cardioloog, fysiotherapeut of een voedingsdeskundige. Ik zal er deze week maar eens naar toe gaan.
Kortom; een pluim voor de medische begeleiding in dit ziekenhuis.
Groetjes
Noor

Door marion op Zondag, 18 Februari 2007 - 18:28:

hoi noor,

fijn voor je dat de pmingreep is meegevallen, vooral omdat je er zo tegen opzag. het scheelt natuurlijk ook wel dat je goede begeleiding hebt gekregen. het lijkt mij ook wel prettig om infomiddagen mee te maken, maar daarvoor moetik te ver reizen. bij mij zit de pm ook vlak onder de huid, en ik heb de pech dat het litteken heelt slecht is genezen: een dikke streep, maar hierover maak ik mij geen zorgen, de pm hoort bij mij en het litteken dus ook
groetjes van marion

Door Peter op Donderdag, 22 Februari 2007 - 15:58:

Hoi Noor,

Goede begeleiding is heel belangrijk, niet alleen over de werking van de pm, maar ook het contact met medepatienten is belangrijk.
De ingreep op zich stelt (bij mij tenminste) niet zoveel voor, ik ben nu 34 en heb een half jaar terug mijn 2e pm gekregen.

Marion,
Ik heb aan twee kanten zo'n streep zitten, de meeste mensen valt zoiets niet eens op en als het wel opvalt zeg ik altijd dat die tweede voor de symmetrie is. Mensen moeten wel wennen aan het idee dat je een pm hebt, veel mensen die er niets van weten denken gelijk aan een oud gebakje met zuurstof en zo (en niet aan een gezond uitziende "jongere").

Groetjes,
Peter

Door marion op Donderdag, 22 Februari 2007 - 18:21:

hoi peter

je hebt gelijk, mensen moeten wel wennen aan het feit dat je een pm hebt, maar de meeste gaan er vanuit dat "alles"dan ook meteen weer goed is. dat komt dan ook wel een beetje door de tv programmas,vind ik.
mensen krijgen een pm, en hup ze kunnen alles weer, dus logisch dat iedereen denkt dat het met jou ook wel goed zal zijn, . ze beginnen dan over verhalen zoals: ja mijn opa van 80 heeft ook een pm en kan alles weer, dan denk ik ook wel eens van jamaar ik ben nog maar 48jr. en wil nog wel meer dan achter de geraniums zitten. helaas ik moet volgende week naar gent voor een gesprek, ik krijg waarschijnlijk een 3e ablatie maar nu in de buurt van de longaders en deze duurt 6 uur gemiddeld!
omdat ik ook cvs heb zie ik hier erg tegen op, hoe kom ik uit de narcose, en mijn energie is van een zeer laag peil, ik kan maar een klein beetje, en moet dan weer rusten, lang lopen gaat niet meer, hiervoor heb ik een rolstoel, heb hulp voor het huishouden , werk al 2,5 jr, niet meer enz enz.
dus ja, we wachten maar af, ik kan eigenlijk weinig informatie hierover vinden, dus kan me niet zo goed voorbereiden op het gesprek, dus we zien wel
groetjes van mij

Door Peter op Vrijdag, 23 Februari 2007 - 08:08:

Hoi Marion,

Ik kan maar één ding zeggen....
Ik wens je veel succes volgende week.

Groetjes,
Peter

Door marion op Vrijdag, 23 Februari 2007 - 10:37:

dank je wel peter
groetjes van marion

Door Anny op Vrijdag, 23 Februari 2007 - 13:56:

Hoi Marion

Ik wil je veel succes wensen

Groetjes Anny

Door marleen op Vrijdag, 23 Februari 2007 - 14:30:

Hallo Marion,
Als je informatie zoekt, over de ablatie kijk dan eens op google, bij "longaderisolatie"
of "longvenenablatie".
Ik heb vorige maand een longvenenablatie (Pappone)gehad, als dat het is wat je bedoelt. Ik zag er ook erg tegenop, maar het valt mee, hoor! Je krijgt geen volledige narcose maar een roesje (Dormisan). Als je meer wilt weten mail me gerust!
groetjes en veel sterkte !

Door marion op Vrijdag, 23 Februari 2007 - 17:06:

hoi anny en marleen,

bedankt voor jullie reactie, heb even deze sites bezocht, en het is inderdaad wat ik al vermoedde, het is me nu duidelijk.
marleen, de cardioloog vertelde mij dat de ingreep ong. 6 uur duurde en ik krijg voll. narcose. moet nog een vervolggesprek in gent, volgende week, dus daar stel ik al mijn vragen.
hoelang heeft de ablatie bij jou geduurd?
je kunt nog vlak erna nog ritmestoornissen krijgen, hoe is dat bij jou?
2 vorige ablaties, op een ander plek in mijn hart, neem ik aan, hebben niet geholpen, dus ben toch een beetje sceptisch, en wordt het daarna dan niet nog erger?, tja hier kan niemand mij een antwoord op geven, vrees ik, die afweging moet ik zelf maken, maar het is bij mij in korte tijd toch wel erg verslechterd, als ik nu gemid. 4 uur per 24 uur ritmestoornissen heb, kan toch ook niet goed zijn?
als ik antwoord heb uit gent laat ik het nog weten, bedankt voor de tip,
groetjes marion

Door anne op Vrijdag, 23 Februari 2007 - 17:33:

hallo marion,
gewoon voor de nieuwsgierigheid, mag ik je vragen welke cardioloog je hebt? ik ben nl ook in behandeling in gent bij cardio. verder wens je ook veel succes volgende week en laat iets weten hoe het gegaan is. mvg

Door marion op Vrijdag, 23 Februari 2007 - 22:19:

hoi anne,

ziekenhuis is maria middelares, en volgens mij is hij de enige dr. die deze behandelingen uitvoert, noem dus geen naam, weet niet of dit mag, maar als jij ook naar dit ziekenhuis gaat, dan hebben we waarschijnlijk dezelfde dr. volgende week allleen nog gesprek.
kom jij dan uit belgie of ned? zo ja dan wonen we waarschijnlijk dicht bij elkaar in de buurt
zodra ik meer weet laat ik het weten,
groetjes van mij

Door anne op Vrijdag, 23 Februari 2007 - 23:15:

hoi,
ik kom uit belgie & ben in behandeling in het uz in gent. dus niet hetzelfde ziekenhuis als het jouwe dus ook niet zelfde dokter. zijn er anders mensen die naar het uz gaan? ik hoor graag ervaringen van anderen!
groet anne

Door Leen op Zondag, 25 Februari 2007 - 21:47:

Hoi Anne,

Ik heb m'n pacemaker ingeplant gekregen in het UZ van Gent in 2004. Ik woon ook in Belgie

Groetjes Leen

Door anne op Maandag, 26 Februari 2007 - 19:06:

hoi leen,
waarom hebben ze bij jou een pacemaker ingeplant? was het omwille van ritmestoornissen?
mvg anne

Door Leen op Dinsdag, 27 Februari 2007 - 21:32:

Hoi anne,

Neen, ik heb geen ritmestoornissen, maar rond mijn 14 jaar viel ik veel flauw. Men wist niet wat de aanleiding was. Na vele onderzoeken (EEG,bloedonderzoeken,...) ben ik uiteindelijk bij een cardioloog terrecht gekomen. ze hebben een TIL-test gedaan en daarop zagen ze dat het sein van mijn hersenen naar mijn haart niet goed werkt waardoor mijn hartslag bij een bloeddrukval naar 30 sl/min ging.Rond mijn 17e verjaardag werd een pacemaker geplaatst. Heb hem nu bijna 3 jaar. Door welke dokter werd jou pacemaker in gent geplaatst?
Groetjes

Door emilia op Woensdag, 02 Maart 2011 - 20:50:

Had VKF sinds 1997. In 2006 eerste ablatie die niet hielp, 2007 tweede ablatie, VKF veranderde in Flutter, minder gevaarlijk en makkelijker te behandelen. Laatste tijd veel extra maaggeralteerde hartritmestoornissen. Vorige week derde ablatie die volledig mislukte, de hartgeleiding werd doorgebrand
Volgende dag werd definitieve pm ingeplant dit onder plaatselijke verdoving. Heb er mentaal veel problemen mee.de pm is BOL en stulpt erg uit. Heb soms ook nog hartoverslagen, tot 4x per minuut en moet nog emconcor 5 mitis nemen. voel me een vod.

Door van bakel op Maandag, 24 Oktober 2011 - 20:11:

Hallo allemaal.
Jullie ervaringen heb ik geboeid gelezen.
Als 70 jarige ben ik niet meer de jongste die in jan 2010 een pacemaker kreeg.
Min grootste angst is de vervanging over 5 jaar.
Tijdens de inplantage van de pacemaker kreeg ik nl een hartstilstand.Ik weet alleen nog dat de verdoving spuit kwam en toen ging bij mij het licht uit (daar merk je niets van )
Heb wel 3dagen op de ic gelegen voordat ik weer bij kwam.
Geestelijk een dreun , maar nu gaat het goed.
Allen die angst voor de verdoving daar moet ik nog niet te lang aan denken.

Maar 5 jaar is nog ver.

Groeten .

Door mariette/moderator op Dinsdag, 25 Oktober 2011 - 08:43:

@ van bakel: wat een nare ervaring voor je :-( Maar ik zou er niet teveel bij stil staan. Niet alleen is de vervanging nog ver weg, ook de 5 jaar lijkt best kort en zou wel eens veel langer kunnen zijn. En vergeet niet dat een vervanging iets heel anders is dan de eerste plaatsing waarbij ook de leads worden geplaatst.

Door van bakel op Dinsdag, 25 Oktober 2011 - 15:30:

Hallo Mariette.
Dank voor de reactie ,erg lief.
Inderdaad ben ik vergeten dat bij vervanging de leads erin blijven.
Dat schijnt soms wat ik lees erg gevoelig te zijn.
Groeten van mij .
JAN.

Door Marcel Janssen op Maandag, 05 Augustus 2013 - 09:30:

Goedemorgen,

Graag wil ik ook een vraagstellen, ik krijg aanstaande vrijdag een pacemaker implantatie.
Als de implantatie is gedaan, gaan we over 6 weken trouwen en dan op huwelijks reis.
Mag je dan gewoon vliegen en zwemmen.

Door Davy op Maandag, 05 Augustus 2013 - 13:48:

Dag Marcel,
Ik heb mijn pacemaker ondertussen iets meer dan een jaar. Na de implantatie heb ik het een hele tijd rustig aan moeten doen met mijn arm.
Vliegen heb ik geen ervaring mee.
Het zwemmen vrees ik wel voor, bij mij heeft het een half jaar geduurd vooraleer ik weer terug aan looptraining kon doen (het 'schudden' van de pacemaker was enorm vervelend en werd na een tijdje pijnlijk). De kans is vrij groot dat je tijdens het zwemmen een verkeerde beweging maakt met je arm (elleboog boven de schouder). En natuurlijk moet je litteken ook goed genezen zijn, want dit mag niet nat worden totdat het volledig dichtgegroeid is.

Groeten

Door Carolien op Dinsdag, 06 Augustus 2013 - 22:42:

Hallo Marcel,

volgens mij kun je wel gewoon vliegen. Heb ik zelf
ook gedaan. Geen problemen mee gehad

groetjes

Door tineke op Woensdag, 07 Augustus 2013 - 08:57:

ik heb laatst een nieuwe draad en pacemaker gehad en ging na 6 weken weer zwemmen maar wel in een rustig tempo voor de rest zou ik me als ik jou was rustig houden en niet gaan waterskiën en zo
fijne trouwdag en huwelijks reis
groetjes tineke

Door Wietske op Vrijdag, 10 Juli 2015 - 18:59:

Hallo,

Het is een lange tijd geleden dat ik een
reactie heb geplaatst. Ik heb nu 8 jaar de
P1501DR oftewel deEnRhythm. Vanwege
batterijproblemen heb ik om de 3 maanden
controle. Nu hoor ik dat binnen 3 maanden de PM
wordt vernieuwd. Ik ben niet kleinzielig maar
de laatste keer heb ik veel pijn gehad omdat ze
de PM niet goed in de pocket konden krijgen. Ik
moest mijn tanden maar even op elkaar
zetten.Had wel een tablet van tevoren gehad,
maar was veel later aan de beurt. Ik zie er nu
alweer tegenop. Iemand een idee wat ik kan doen
om van tevoren wat rustiger te worden.
Algehele narcose doen ze toch niet snel
hiervoor in het MCL. Enig idee wanneer ik weer
de oude ben ?. Weet niet of Rolf nog aanwezig
is op deze site.

Vriendelijke groeten,
Wietske

Door Edwin op Zaterdag, 11 Juli 2015 - 07:51:

Wietske,
Je leest helaas hier heel veel slechte
ervaringen waarvan u er zelf ook 1 bent.(de
andere 100.000 goede lees je niet).
Plaatselijke verdoving heeft de voorkeur ze
willen dat je erbij bent ook zodat ze je in de
gaten kunnen houden.
Met een plaatselijk verdoving zou je er wering
van mogen voelen.
Anders naar een ander ziekenhuis gaan of andere
cardioloog en of een goed gesprek aangaan met
de cardioloog en uitleggen waar je bang voor
bent.
Als dat dan niet tot tevredenheid is een ander
ziekenhuis.
Ik loop zelf bij Rijnstate Arnhem (Dhr
Lindeboom) is gewoon perfect.
Man heeft humor en een luisterend oor.
Maar ook daar zijn ongetwijfeld mensen die dat
niks vinden daar.

Bij mijn implantatie ongeveer 5 min voor het
einde voelde ik ook dat de verdoving iets begon
uit te werken en melde dat ok.
Hij vertelde dus terwijl ik daar open lag zal
ik u bij verdoven, waarop ik zei doe maar niet
ik het gaat wel lukken.
Een beetje positief denken komt alles ook ten
goede, zonder pacemaker was u waarschijnlijk al
in de 3e wereld bij onze lieve heer.

Door marion op Zaterdag, 11 Juli 2015 - 10:56:

Hoi Wietske,
Van te voren een gesprek aangaan met de cardioloog/pm
technicus, en laat het in je dossier zetten,want het kan
natuurlijk ook zijn dat een andere cardioloog je opereert

Bij de 2e pm plaatsing (ander ziekenhuis)kreeg ik iets meer
plaatselijke verdoving,en zij gaven aan dat ik dat de volgende
keer aan moest geven want:Het is niet nodig dat je pijn hebt....
Kijk,zo kan het ook....
Sterkte ermee

Door Wietske op Zaterdag, 11 Juli 2015 - 11:12:

Bedankt voor jullie advies. Zal
het in ieder geval bespreken.
Ik wil n.l niet als kleinzielig
overkomen. Vind het fijn dat ik
het met jullie kan bespreken.

Vriendelijk bedankt,
Wietske

Door Gerard op Zondag, 12 Juli 2015 - 12:44:

Dag Wietske
De eerste p.m en ca 8 jaar daarna een vervanging verliepen met heel weinig pijn tijdens de plaatsing. Na weer ca 8 jaar werd een nieuwe geplaatst maar nu aan de linker kant. Toen ik na de operatie door de technicus werd doorgemeten bleek 1 draad niet goed te zitten. Weer opnieuw de o.k in maar nu was de verdoving gedeeltelijk verdwenen. Vervolgens brak een draad werd in een ander vat een nieuwe draad geplaatst. Dit was allemaal pijnlijk maar het grote voordeel is dat ik een paar keer de arts kon waarschuwen dat hij echt op een zenuw zat te wroeten. Misschien was met een totale verdoving die zenuw wel beschadigd met alle gevolgen vandien . Wat zegt Johan Kruif ook al weer: Elk nadeel heb z'n voordeel??.
Sterkte er mee.

Door Noor op Zondag, 26 Juli 2015 - 16:29:

Hoi Wietske,

Eigenlijk zou jij je helemaal niet druk moeten maken vanwege de verdoving. De beslissing ligt toch voornamelijk bij jou, lijkt me. Ik zelf doe het niet zonder roes en ik moet zeggen, dat mij dat uitstekend bevalt. Ze mogen aan me rommelen, maar ik hoef het niet bewust mee te maken. Ik zou daardoor, net als jij, enorm in de stress raken, omdat ik slechte ervaringen met plaatselijke verdovingen heb.
Dit kan voor een ander heel anders zijn, maar juist daarom zou de wens van de patiënt het belangrijkst moeten zijn.
Sterkte,
Noor

Door Wietske op Vrijdag, 04 September 2015 - 21:56:

Hallo,
Deze week mijn 3e pm gekregen onder
plaatselijke verdoving.Totaal geen pijn
gevoeld dankzij een vrouwelijke cardioloog
die meteen vertelde dat ik geen pijn
hoefde te voelen.Werd meteen bij verdoofd
en werd goed bijgepraat wat er ging
gebeuren.Wat een verschil met de vorige
keer.Daar had ik een trauma aan over
gehouden, terwijl ik niet kleinzielig ben.
Voel me goed,alleen nog wat moe. Dit was
een goede ervaring

Door mariette/moderator op Vrijdag, 04 September 2015 - 23:00:

@ wietske: fijn nieuws!!

Door tineke op Maandag, 07 September 2015 - 21:11:

Zeker heel fijn voor jou Wietske
heb er zelf ook een trauma aan over gehouden
groetjes tineke

Door j.v bakel op Dinsdag, 18 Oktober 2016 - 19:39:

weet iemand hoe het moment wordt opgevangen als de
oude draden worden losgemaakt van de pacemaker.
dan is er toch geen verbinding meer.en ook geen
ondersteuning voor het hart.
graag een reactie .
jan van bakel

Door Frans op Woensdag, 19 Oktober 2016 - 17:21:

J.v.bakel
Er wordt eerst nagegaan welke draden er aan je pacemaker verbonden zijn. Zo kan men weten of deze compatibel zijn aan de nieuwe pacemaker.(is meestal het geval).
Als noodgeval kan men een uitwendige pacemaker voorzien ,voor effen.Een verbinding kan men op huid leggen, deze dient als geleider.
Het omschakelen duurt maximum een paar seconden.
Uit ervaring kan ik jou zeggen dat ik bij de laatste pacemaker omwisseling geen enkele onderbreking gevoeld heb.
Ik ben ook pacemaker afhankelijk.

Door RUDI op Vrijdag, 11 November 2016 - 22:32:

7 NOVEMBER IS ER IN AMC ZIEKENHUIS AMSTERDAM EEN
PACE MAKER BIJ ME GEPLAATST DE OPERATIE IS VOOR
SPOEDIG VERLOPEN IK ZAG WEL TEGEN DE
PLAATSELIJKE VERDOVING OP MAAR IK HEB ER NIETS
VOOR IN GENOMEN DE WEG NAAR DE OK HEB IK AL EEN
PAAR KEER AF GELEGD DUS HET WAS NIET VREEMD VOOR
ME DE DOKTER EN ZIJN ASS WAS PERRVECT ONDER DE
OPERATIE GEZELLIG AAN PRATEN LAG ALLES UIT EEN
ZAG HIJ ME TENEN HEEN EN WEER GAAN HET DEED EVEN
PIJN NIETS AAN DE HAND EEN KLIJN SPUITJE EB EN
VOEL DE NIETS MEER NA 2UUR TERUG NAAR DE ZAAL
EEN DAG BED RUST EN DAN NAAR HUIS