Nieuwe ingreep

Pacemakerdragers: vraag en antwoord forum: Implantatie vragen: Nieuwe ingreep
Door Noor op Zaterdag, 22 September 2007 - 14:25:

Hallo allemaal,
Over een paar weken wordt mijn pacemaker onder de spier gezet, omdat hij op de huidige plek (onder het sleutelbeen) veel te veel problemen geeft.
Nu heb ik twee vragen.
Is dit een meer bloedigere aangelegenheid dan bij de ingreep, waar de pm direkt onder de huid wordt geplaatst? Ik ben namelijk aan de antistolling (acenocoumarol) en weet van een korte, niet zware neusoperatie verleden jaar, dat ik eerst een paar dagen aan het heparine-infuus moest, voordat de ingreep plaats kon vinden. Na de ingreep ook nog een paar dagen. Al met al een week zoet geweest in het ziekenhuis. Ik vraag me af, of dit me nu weer te wachten staat.
Verder wordt mijn hart voor ca. 86% gepaced (ondergrens is 60 slagen). Kunnen ze hem voor deze ingreep dan überhaupt nog wel uitzetten of moet dat anders opgelost worden?
Bij de oproep zal ik dit wel allemaal horen, maar ik ben benieuwd of iemand hiermee ervaring heeft of dat één van de technici het beleid weet.
Graag reacties.
Groetjes,
Noor

Door mariette/moderator op Zaterdag, 22 September 2007 - 16:05:

Hallo Noor,

Wat betreft de anti stolling is het vooral belangrijk om de indicatie te weten voor de medicatie (dus waarom je dit gebruikt). Afhankelijk hiervan zal een beleid worden gemaakt van stoppen en weer instellen, en al dan niet hepariniseren met heparine of met iets als Fraxiparine (LMWH), dat je thuis kunt doen via prikjes. Tenzij het om een of andere reden niet anders kan, is een heparine infuus als overbrugging een beetje uit de tijd.

Door Noor op Zaterdag, 22 September 2007 - 17:27:

Hallo Mariette,
Bedankt voor je snelle reactie. De oorzaak voor mijn zware longembolien en later m'n trombosebeen is nooit gevonden. Daarom zit ik ook levenslang aan de antistolling.
Mijn internist moet het beleid bepalen en die had dus verleden jaar bij mijn neusoperatie voor het infuus gekozen.Maar er was dus ook geen sprake van zelf prikken. Dat prikken in je buik ken ik trouwens en ik vond het afschuwelijk om te doen.
Dus ik ben echt benieuwd. Weet jij trouwens ook iets over mijn andere vraag?
Bedankt alvast.
Groetjes, Noor

Door mariette/moderator op Zaterdag, 22 September 2007 - 20:40:

Hoi Noor

Bedoel je jouw vraag over het 'bloederige'? Nee, het is niet per definitie bloederiger, het kan wel pijnlijker zijn. In principe is het eigenlijk helemaal niet 'bloederig', omdat alleen oppervlakkige vaatjes eventueel geraakt worden. Verder natuurlijk niet.

In mijn eigen geval is vóór de ingreep kortdurend de anti stolling gestaakt. Ik heb eigenlijk direct weer de antistolling gestart na de ingreep met een hoge startdosering zodat ik snel weer een therapeutische INR had.

Gebruik jij Marcoumar of Acenocoumarol?

Door Noor op Zondag, 23 September 2007 - 16:41:

Hoi Mariette,
Ik gebruik Acenocoumarol.
Met mijn andere vraag bedoelde ik, hoe afhankelijk je hart wordt, wanneer de pm ca. 86% aan het werk is. Kun je 'm dan toch een tijdje uitzetten voor zo'n ingreep, of moeten ze andere maatregelen nemen?
Alvast weer bedankt voor je reactie.
Groet, Noor

Door mariette/moderator op Zondag, 23 September 2007 - 19:55:

Hoi Noor,

Ook dat is afhankelijk van de indicatie. Iemand met een HIS-ablatie is pacemaker afhankelijk. Als ik me niet vergis en me jouw eerdere berichtjes herinner, heb jij de pacemaker vooral als back-up tegen een te trage hartslag. Klopt dat? In dat geval is er in de meeste gevallen geen probleem wanneer de pacemaker tijdelijk wordt uitgezet, als dat nodig mocht zijn.

Overigens zegt het weinig, die getallen uit het geheugen van de pacemaker. Zet je de pacemaker bijvoorbeeld op minimaal 70 bpm, dan zal de pacemaker nog vaker pacen. Zet je de lower rate lager, dan zal de pacemaker minder pacen.

Overigens blijkt wel steeds meer dat hoe vaker de pacemaker 'werkt', hoe 'luier' het hart uiteindelijk kán worden. Het allerbeste is om het hart zoveel mogelijk een eigen ritme te laten 'hebben', met zo min mogelijk pacing.

Door Herman op Maandag, 24 September 2007 - 10:12:

Dag Mariete,
Ik ben een pacemaker-drager en heb een his-ablatie,niet om reden van een te lage hartslag,maar tegen een hoge hartslag(voorkamerfibrillatie). Voor zover ik weet is hij ingesteld tusen 60 en 160hpm. Nu is mijn vraag : Dor te sporten gaat mijn hartrslag natuurlijk de hoogte in,is dit de pacemaker die meer moet pacen en inspringen?kan ik door te sporten dan vermjden dat mijn hart luier wordt? Of is sporten ten koste van de pacemakerbatterij?
Groeten,
Herman;

Door Noor op Maandag, 24 September 2007 - 10:13:

Hoi Mariette,
Ja, dat met dat luie hart heb ik al vaker gehoord. Toch ben ik wel blij met de ondergrens van 60 slagen pm, want ik kreeg steeds meer problemen met die trage hartslag. Een aantal klachten ben ik nu gelukkig kwijt dus (druk op de borst en ook angstgevoelens, dat je hart er helemaal mee ophoudt e.d.).
Nou ja, afwachten maar. Ik ga met frisse tegenzin weer de procedure in (zolang de roes maar "goed" zit, haha).
Groetjes, Noor

Door Noor op Zaterdag, 13 Oktober 2007 - 14:21:

Hoi allemaal,
Even een update.
Ca. 11 dagen geleden is m'n pm onder de spier gezet. Ik kreeg weer een prima begeleiding en de roes maakte, dat ik er niets van gemerkt heb.
De berichten, dat het toch een stuk pijnlijker is in het begin kloppen helemaal. Toch ben ik heel blij, dat ik het gedaan heb, want ondanks de pijn, "voelt" het al beter. Ik heb er wel een tweede litteken bij (nu verticaal meer richting arm en wat lager); dus ik ben al druk aan het smeren (héél voorzichtig) met littekenzalf. Het lucht in ieder geval erg op, dat de pm niet steeds meer tegen mijn sleutelbeen stoot.
Ik ben echt benieuwd hoe het met m'n arm wordt wanneer de zwelling en de pijn van de ingreep weg zijn.
Groetjes, Noor

Door Loes op Zondag, 14 Oktober 2007 - 20:51:

Hoi Noor, nou ik heb m ook onder de spier. De bult rondom de pacemaker wordt nog dikker hoor, niet van schrikken, met name de eerste week. En ook blauwer en roder en geler, je kent het wel. Hetgene dat je uit mijn ervaring het langst niet kunt, is enigszins steunen op de aangedane arm in bed en op die kant liggen. Na anderhalve maand gaat dat al stukken beter. Verder kon ik me moeilijk helemaal opstrekken, ik leek wel met een touwtje naar beneden getrokken. Ook dat verdwijnt na ongeveer twee weken.

Heel veel succes.

Groeten Loes


Voeg Bericht Toe


Naam:  
E-mail: