13 jaar geleden zijn er tot 2x toe neuronen bij de sinusknoop doorgelaserd, omdat ik erge last had van boezemfibrileren.
13 jaar heb ik nergens last van gehad. Wel slik ik al 13 jaar Verapamil.
Een paar maanden geleden kreeg ik weer last van hartritmestoornissen met erg hoge polsslagen, misselijkheid e.d.
De cardioloog heeft mij toen een holter gegeven, maar daar werden geen afwijkingen geconstateerd.
Vorige maand kreeg ik weer last, dus werd er een ECG gemaakt.Daaruit bleek dat mijn hartritme juist te laag was. Dit wordt waarschijnlijk veroorzaakt door het medicijn, Verapamil, dat ik al 13 jaar gebruik. De cardioloog had maar 1 oplossing: De pacemaker. De pacemaker zou dan de hartslag kunnen normaliseren en dan kan de Verapamil worden verhoogd, zodat de ritmestoornissen kunnen worden ingedamd. Nu verlaagt de Verapamil steeds de hartslag. Ik sta nu op de opnamelijst voor de pacemaker.
2 Weken geleden had ik weer ritmestoornissen en de cardioloog gaf me weer de 24 uurs holter. De uitslag was: niets bijzonders te zien!!
Nu twijfelt de cardioloog of de pacemaker wel nut zal hebben en legt in wezen de beslissing bij mezelf neer.
Ik weet niet meer wat ik moet doen, want ik blijf maar moe en niet lekker.
De polsslagen zijn 'smorgens ongeveer 55 slagen per minuut en overdag, 62, en 'savonds 52/54 slagen per minuut.
Weet iemand hier raad op?

Madelon

Door Eric op Maandag, 04 Februari 2008 - 17:48:

Madelon,

Het lijkt er op dat de door ablatie weggebrande cellen zich in de afgelopen dertien jaar weer hebben hersteld waardoor opnieuw boezemfibrilleren optreedt.
Een pacemaker is in eerste instantie bedoeld om een te traag ritme te herstellen. De laatste jaren zijn er pacemakers die boezemfibrilleren proberen te voorkomen of op te heffen. Jammer genoeg lukt dat maar bij enkelen. Een andere eigenschap van deze pacemakers is de mode-switch. Bij het optreden van boezemfibrilleren schakelt de pacemaker naar een instelling waarbij de ongewenste signalen van boezemfibrilleren worden genegeerd en de kamer op een eerder ingesteld ritme wordt gestimuleerd. De patient -het verschilt per individu- heeft dan betrekkelijk weinig last van een aanval van boezemfibrilleren.
Als de aanval ophoudt schakelt de pacemaker over naar de normale werking.
Een dergelijke pacemaker zou u misschien kunnen helpen om minder last te hebben van het boezemfibrilleren en om het hartritme te versnellen.
Mogelijk kunt u dan ook het gebruik van het medicijn geleidelijk stoppen, want met een pacemaker het ritme versnellen en met een medicijn vertragen komt wat onlogisch voor.
Bespreek het met uw cardioloog en kijk hoe hij/zij er over denkt.

Eric

Door mariette/moderator op Dinsdag, 05 Februari 2008 - 09:40:

Hallo Madelon,

Misschien is het een idee om eens te overleggen of een reveal plaatsing iets zou zijn, als je nog steeds klachten hebt, maar de twee holters niets lieten zien. Ik vind het nogal merkwaardig dat je nu medicatie krijgt gedurende 13 jaar, zelfs na de ablatie. Of gebruik je dat ergens anders voor?

Ik zou zelf niet ervoor kiezen om een pacemaker te laten implanteren zonder dat ik precies weet waarvoor. Het ritme is ook niet bijzonder laag, daar zou je geen last van hebben in een normale situatie.

Overleg het eens met jouw cardioloog, en vraag eventueel ergens in een ander ziekenhuis een tweede mening.

Door Madelon op Dinsdag, 05 Februari 2008 - 10:47:

Erik en Mariette, Hartelijk bedankt voor jullie bericht. Ik heb vanmorgen een gesprek gehad met mijn huisarts en ik heb een second opinion aangevraagd bij een gespecialiseerde cardioloog in hartritmestoornissen in een hartcentrum in Breda. Afwachten dus maar weer.
Jullie visies neem ik daar in mee.

Madelon

Door mariette/moderator op Dinsdag, 05 Februari 2008 - 17:20:

Hallo Madelon

Ik ben blij dat je voor een tweede mening ergens anders heen gaat. Laat je horen hoe dat is gegaan?