Drie jaar geleden is bij mij een pacemaker geïmplanteerd.
De laatste paar maanden heb ik een pijnlijke plek bij de pacemaker, alsof hij tegen mijn sleutelbeen drukt. Bij bepaalde bewegingen is het erger.
Verder ontwikkelt zich nu een kleine zachte bult, net boven het sleutelbeen.
Heeft iemand enig idee wat er aan de hand kan zijn en is dit een reden om de cardioloog te benaderen ? (Mijn eerstvolgende reguliere afspraak is in december)

Door Ida op Zondag, 27 September 2009 - 10:41:

Even een vervolg op mijn berichtje van 11 september.
Toen de pijn verergerde zijn verschillende onderzoeken gedaan. Vaatonderzoek bracht een grote trombus aan het licht in de ader onder het sleutelbeen, waar de pacemakerdraad doorheen loopt.
Wordt voorlopig behandeld met een verhoogde dosis acenocoumarol.
Wie heeft hier ervaring mee ?

Door mariette/moderator op Zondag, 27 September 2009 - 10:58:

Hallo Ida

Sorry, ik heb jouw berichtje eerder gemist. Wat ontzettend vervelend dat dit gebeurd is. Is de zachte verdikking de thrombus of is dit eigenlijk een toevalsbevinding? Normaal wordt een stolsel namelijk keihard, dus ik kan moeilijk verklaren waarom je een zachte bult zou hebbe, tenzij de thrombus is ontstaan dóór de verdikking die op het vat heeft gedrukt. Beetje kip en ei situatie dus! In welk vat zit de thrombus?? Hebben ze een echo gemaakt of iets anders?

De dosis aceocoumarol verhogen.... welke dosis had je, wat was jouw INR dan en hoe is de INR nu? Acenocoumarol lost namelijk géén stolsels op, kan alleen nieuwe thrombus vorming voorkómen.

Hoe gaat het nu met de klachten? Want dat is natuurlijk het allerbelangrijkste.

Persoonlijk heb ik aan de linkerkant afgesloten vaten, onder meer de vena subclavia. Dat is op zich jammer, want dat vat kan niet meer gebruikt worden om aan te prikken voor de pacemakerdraad, en dus zijn ze aangewezen op de rechterkant.

Door Ida op Zondag, 27 September 2009 - 19:29:

Dank voor je antwoord Mariëtte.
De zachte bult was inmiddels een harde bult geworden en daar zit de thrombose. Het is ontdekt met een vaatecho (linkerkant). Zover ik weet betreft het inderdaad de vena subclavia.
Ik zat op een INR-schema tussen 2.0 en 3.0, dat is nu verhoogd tot 2,5-3,5.
De klachten zijn veel minder, de scherpe uitstralende pijnen zijn weg. Het bloed heeft zich een weg gebaand via collateralen, een soort natuurlijke bypass dus.
Het wordt nu conservatief behandeld, omdat het een behoorlijk vaste thrombus is. Krijg ik het benauwd, dan moeten alle bellen gaan rinkelen, want dan zit je mogelijk met een long-embolie.
Wel volgt over 2 á 3 weken een duplex-onderzoek om te bekijken hoe de situatie zich ontwikkelt.

Zijn die vaten bij jou ook door bloedstolsels afgesloten en kan dat dan na verloop van tijd geen kwaad meer ?

Zelf vind ik het een vervelende situatie, maar kan niet veel anders dan het gelaten ondergaan.
Ida

Door mariette/moderator/arts op Maandag, 28 September 2009 - 08:42:

Hallo Ida

Het is zéker vervelend! Heb je al eens eerder zoiets gehad?

Prachtig systeem die collateralen. De bloedafvoer in mijn linkerbeen gaat geheel via collateralen. Dat is dus minder, en ook minder fijn dan in een arm, waar zowel meerdere vaten zitten, als minder druk óp de vaten staat. Daar heb ik dus in principe iedere dag last van helaas. Maar inderdaad, als een stolsel eenmaal vastzit aan de wand, kan er weinig meer gebeuren.

Het is misschien wel zinvol om te kijken of je aanleg hebt voor dit soort problemen, hoewel je ook vraagtekens hierbij kan zetten, omdat je al aan de bloedverdunning zit. Wat was de reden daarvoor bij jou? Alleen de ritmestoornissen? Ik weet niet hoe oud je bent?

Qua ophogen van de INR zou ik dat nog eens goed overleggen of werkelijk het risico opweegt tegen de 'voordelen'. Ik zie namelijk zo één twee drie geen voordeel van het ophogen van de INR maar wel een verhoogd bloedingsrisico.

Door Ida op Maandag, 28 September 2009 - 19:28:

Dag Mariëtte,

Voor jou óók erg vervelend dat je die narigheid ook in je been hebt !

De bloedverdunners heb ik al 8 jaar i.v.m. hevige ritmestoornissen en het daaraan verbonden gevaar van losrakende bloedpropjes.
De pacemaker zit er nu 3 jaar in. De implantatie was een drama, met een week hartbewaking als gevolg. Sindsdien valt met de ritmestoornissen goed te leven.
Wel heb ik voorheen meerdere malen aderontstekingen in mijn benen gehad.

Ik ben nu 76, niet meer de jongste , maar
behalve de hartproblematiek - er zijn ook 2 lekkende hartkleppen - ben ik gezond.

Zal bij het eerstvolgende consult de bloedverdunning weer ter sprake brengen.
Indertijd zijn op mijn eigen verzoek de INR waarden naar beneden bijgesteld.

Ida.