Sinds december 2005 heb ik een ddd pm vanwege een 2e graads blok bij inspanning.
Na plaatsing zijn complicaties opgetreden (hartperforatie door 1 van de draden met tamponade als gevolg) waardoor ik na 10 dagen een open hart operatie heb ondergaan. Na een half jaar hersteltijd bleef ik pijn houden van de plek waar de pacemaker is geïmplanteerd en pijn (kramp) onder mijn linkerborst. Om van de pijn bij de implantatieplek af te komen zijn de (kluwe) draden ,die te dicht onder mijn huid zaten, dieper geplaatst waardoor die pijn verholpen was. Ik bleef echter pijnklachten houden onder mijn linker borst maar ben weer aan het werk gegaan medio 2006. Sinds de werkhervatting liep mijn energie terug, kreeg ik meer pijn en moest rond kerst 2006 weer stoppen met werken. Mijn cardioloog kan het tot nu toe niet verklaren en heeft uiteindelijk een paar weken geleden 1 van de draden gerepositioneerd in de hoop dat dit de oplossing was. Helaas is de pijn en (extreme) vermoeidheid nog steeds niet over op dit moment. Ik ben niet goed in staat om voor mijn kinderen te zorgen, laat staan dat ik zou kunnen werken. De bedrijfsarts denkt hier echter anders over. Hij is van mening dat ik nu (3 weken na de laatste ingreep) weer volledig (32 uur) aan de slag kan omdat het volgens hem allemaal psychisch zou zijn. Hij weigert contact op te nemen met mijn cardioloog of huisarts en mijn directeur volgt trouw het advies van de bedrijfsarts op. Alhoewel ik een super leuke baan heb, ben ik ervan overtuigd dat ik echt nog niet in staat ben om te werken, zeker niet gezien het feit dat ik de zorg voor de kinderen grotendeels aan anderen moet overlaten. Wie heeft hier ervaring mee of heeft tips?

Door Theo op Donderdag, 10 Mei 2007 - 16:50:

Dag Helena,
Met mij zullen er velen zijn op de site, die jouw teleurstelling en zorgen over de door jou beschreven gang van zaken herkennen. Mijnsinziens is er een goede manier om deze patstelling te doorbreken. In eerste instantie moet je jouw eigen belang dienen en vervolgens je werkgever overtuigen, dat je geen simulant bent. Probeer zelf een registratie bij te houden van over wat je feitelijk ervaart. (Wanneer treedt vermoeidheid erger op. Hou je lichaamsgewicht eens dagelijks bij. Bij welke mate van inspanning voel je slechter. Enz..)
Vervolgens: Sta erop, dat je cardioloog jou serieus neemt en je klachten onderzoekt! (Instelling pacemaker. Inspanningsonderzoek. Echocardiogram e.d. Thoraxfoto.)
Als dit traject al helemaal gelopen is zonder, dat ze iets gevonden hebben en je bent en blijft je ziek voelen en ernstig vermoeid, vraag dan via je huisarts een 'second opinion' (liefst ander ziekenhuis)
Zoals jij je nu voelt en je zorgen maakt is op zich al ziekmakend. Daar lopen jouw behandelaars overheen.
Kom voor je eigen belang en gezondheid op.
Succes, sterkte en laat nog eens horen hoe het is afgelopen.
Theo

Door helena op Vrijdag, 11 Mei 2007 - 15:31:

Theo, bedankt voor je info.
Ik ben bij de huisarts geweest en krijg een second opinion in een ander ziekenhuis.
Ik heb ook besloten een second opinion bij het UWV aan te vragen omdat mijn werkgever (wat een angsthaas is) 1 op 1 het advies van de bedrijfsarts opvolgt.
Als ik de uitslagen heb, zal ik meer laten weten.